Misschien was het al op de weercam te zien, maar de pergola achter ons huis wordt op dit moment van een nieuw dak voorzien. Het bestaande draadglas is door vorst gebarsten en is daardoor niet meer waterdicht. Het is nog een heel karwei om het oude glas te verwijderen. Alles is gekit en de liggers zitten met houdlijm vast. Nu het oude glas bijna verwijderd is, wil ik gelijk alles opnieuw in de verf zetten waarna het nieuwe dak van polycarbonaat platen kan worden gemonteerd. Voor deze platen ben ik nog opzoek naar een leverancier die mij gelijk alles opmaat kan zagen, want deze lengtes kan men niet even bij de bouwmarkt kopen.

Afgelopen week heb ik testen uitgevoerd zonder gebruik te maken van een sensorhut. Deze week ga ik kijken of deze invloed heeft op de metingen. De onderkant van de hut is open gehouden zodat straling vanaf de onderkant makkelijk gemeten kan worden. Voorlopige resultaten laten zien dat de ondergrond (gras, zand) geen invloed heeft op de metingen. Het is alleen jammer dat de ondergrond zich heeft opgewarmd door de hoge temperaturen waardoor je totaal andere metingen registreert dan tijdens een vorstperiode. Wordt vervolgd.

Om de temperatuur te meten vlakbij de grond, heb ik de volgende constructie bedacht.

Op foto1 is de Davis 6372OV draadloze temperatuursensor te zien. Het bestaat uit een spatwaterdichte zender en een waterdichte temperatuursensor die zelfs ondergedompeld kan worden. De resolutie van de temperatuursensor is 0.5 graden. Verder bestaat de constructie uit een staaf van 75 cm en 25 cm lengte (12mm dik). De staven worden met elkaar verbonden d.m.v. een kruisverbinding. Alles is van RVS (www.rvsland.nl) zodat het beschermt is tegen weersinvloeden. Op foto2 is de totale constructie te zien. De zender is tijdelijk aan de staaf gemonteerd zodat alles eenvoudig verplaatsbaar is. Op deze manier ben ik op zoek naar de koudste plek in de tuin. Ook wil ik testen gaan uitvoeren boven gras en zandgrond en op verschillende hoogtes (1, 5 en 10 cm.). Ik voorspel dat het allemaal niet zoveel uitmaakt. Wordt vervolgd.  

Op dit moment staan er twee weerstations in de achtertuin. Een Davis VP2+ en mijn oude vertrouwde Oregon WMR-200. Een mooi moment om deze is met elkaar te vergelijken. Waar het mij hoofdzakelijk om gaat zijn de gemeten waarden. Als eerste heb ik de twee windmeters op dezelfde hoogte gemonteerd. Hier zijn de metingen praktisch identiek. Geen noemenswaardige verschillen. Daarna was de regenmeter aan de beurt. Op de foto is duidelijk het verschil in afmeting te zien, wat je terug ziet in de meting. De VP2 heeft namelijk een resolutie van 0.2 mm en de WMR-200 1mm. Tenslotte zijn de totaal gemeten waarden wel identiek, alleen geeft de VP2 eerder een gemeten waarde weer. Als laatste de temperatuurmeter. Deze zit bij de WMR-200 nog in de originele behuizing (dus geen Davis weerhut). De twee sensoren staan op de dezelfde hoogte gemonteerd in de volle zon, twee meter van elkaar verwijderd. In onderstaande tabel zijn gemeten waarden te zien bij een zonnige dag. Duidelijk is te zien dat de WMR-200 zeer gevoelig is voor zonlicht. Een verschil van maximaal 5 graden is wel erg veel. Een Davis weerhut is hier dus aan te bevelen. Dat was eigenlijk het enige manco wat ik aan de WMR-200 kon ontdekken. Verder een prima weerstation!